Türbe, tekkenin hafızasını diri tutan ve ziyaretin en sakin duraklarından biridir.
Bu bölüm, Tekke'nin manevi kimliğini taşıyan kişilerin hatırasını aynı avlu içinde görünür kılar. Türbe ziyaretinde beklenen tavır, daha yavaş ve daha ölçülü bir hareket düzenidir; bu, mekânın doğasına uygundur. Burada birden çok ismin hatırlanması, Tekke'nin tek bir döneme değil, uzun bir sürekliliğe ait olduğunu da hissettirir. Türbe, yalnızca bir yapı değil, tekkenin hikâyesini “yerinde” okuma imkânıdır. Ziyaret sırasında konuşma sesini azaltmak ve içeride kısa süreli bir sükûnet bırakmak, mekânın ritmine saygılı bir yaklaşım olur. Bazı ziyaretçiler burayı hızlı geçme eğilimindedir; oysa kısa bir duraksama bile yerin ağırlığını hissettirmeye yeter. Türbeye komşu alanlar, Tekke'nin diğer bölümleriyle kurduğu ilişkiyi de gösterir.
